فصل دوم : اعمال مخصوص روز و شب ماه رمضان ] در اعمال مخصوصهء شب و روز اين ماه است و وقايعِ ايّام آن است . شب اوّل « 1 » در آن چند عمل است : 1 . آن كه طلب هلال كند و بعضى استهلال اين ماه را واجب دانسته‌اند . « 2 » 2 . چون رؤيت هلال كرد ، اشاره به هلال نكند بلكه رو به قبله كند و دست‌ها را به آسمان بلند كند و بگويد : « رَبّي وربّك اللَّه » « 3 » إلخ . و بخواند دعاى هلال را كه ابن عقيل واجب دانسته « 4 » و اگر وقت داشته باشد بخواند دعاهايى را كه سيّد در اقبال از

--> ( 1 ) . مؤلف - رحمة الله عليه - در حاشيه تذكر داده كه به جاى كلمهء « شب » و « روز » از رمز « ش » و « ر » استفاده كرده ، اما ما در كتاب همان كلمات « شب » و « روز » را به كار برديم . ( 2 ) . ميرزاى قمى در جامع الشتات نظر علامه حلى را دربارهء وجوب استهلال رمضان و شوال ، از تذكره نقل و تضعيف كرده است . رك : جامع الشتات ، ج 4 ، ص 514 ( 3 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 100 - 101 ، ح 1846 ؛ اقبال الأعمال ، ج 1 ، ص 66 ، باب 4 ، فصل 4 ( 4 ) . مختلف الشيعه ، ج 3 ، ص 501 - 502 ؛ علامه حلى گفته است كه هيچ يك از علما بر وجوب اين قائل نيستند اگرمرادش از وجوب تأكيد استحباب باشد قبول است و گرنه اراده معناى حقيقى وجوب از آن ممنوع است ؛ زاد المعاد ، ص 99